Het cultuurlandschap van Groningen kent een grote variatie. Het dijkenlandschap langs de kust, het wierdenlandschap met zijn maren, Middag-Humsterland met zijn kleinschalige verkaveling en kromme sloten, de besloten houtsingelgebieden in het Zuidelijk Westerkwartier en Gorecht, het open landschap van de veenkoloniën, het beekdallandschap in Westerwolde.
Gebieden onder druk
De karakteristieke kenmerken van deze gebieden, met name de gebieden die zijn gelegen buiten de EHS, staan echter al vele jaren onder druk. Met name de voortgaande schaalvergroting en intensivering van de landbouw en de nieuwe woningbouw en bedrijventerreinen in het buitengebied, zijn verantwoordelijk voor een sluipende achteruitgang van de kwaliteit van het Groninger cultuurlandschap. Sloten worden gedempt, singels gerooid. Lage grondwaterstanden en hoge mestgiften leiden tot verarming van de vegetatie op de agrarische percelen. Door deze ontwikkelingen nemen ook tal van planten- en vogelsoorten, met name weidevogels, in aantal af.
Wat wil de Milieufederatie
De Milieufederatie wil dat de identiteit van de verschillende Groningse landschappen, die tot uiting komt in de cultuurhistorische, aardkundige en ecologische waarden uitgangspunt is bij inrichting en gebruik van het landschap. Dé gebruikers van het cultuurlandschap, waartoe in dit verband niet de natuurgebieden worden gerekend, zijn de agrariërs, de nieuwe ‘buitenlui’, de overige plattelandbewoners en de recreanten.
De agrarische bedrijfsvoering is niet alleen gericht op productie, maar ook op beheer en onderhoud van natuur- en landschapselementen zou integraal onderdeel uit moeten maken van de bedrijfsvoering. Dat zal leiden tot een hoge landschappelijke kwaliteit met een hoge soortenrijkdom. Het is gewenst dat in alle delen van Groningen zones langs de perceelsgrenzen niet worden bemest en hier geen bestrijdingsmiddelen worden gebruikt. Hierdoor verbetert ook de waterkwaliteit sterk. Slootranden worden natuurvriendelijk ingericht en kennen een daarop afgestemd beheer. Bij het vaststellen van de grondwaterpeilen moet niet alleen rekening worden gehouden met het behalen van agrarische productie, maar ook met landschappelijke, ecologische en recreatieve doelstellingen. Cultuurhistorische landschapselementen worden behouden en/of hersteld.
Het cultuurlandschap van Groningen kent een grote variatie. Het dijkenlandschap langs de kust, het wierdenlandschap met zijn maren, Middag-Humsterland met zijn kleinschalige verkaveling en kromme sloten, de besloten houtsingelgebieden in het Zuidelijk Westerkwartier en Gorecht, het open landschap van de veenkoloniën, het beekdallandschap in Westerwolde.
Gebieden onder druk
De karakteristieke kenmerken van deze gebieden, met name de gebieden die zijn gelegen buiten de EHS, staan echter al vele jaren onder druk. Met name de voortgaande schaalvergroting en intensivering van de landbouw en de nieuwe woningbouw en bedrijventerreinen in het buitengebied, zijn verantwoordelijk voor een sluipende achteruitgang van de kwaliteit van het Groninger cultuurlandschap. Sloten worden gedempt, singels gerooid. Lage grondwaterstanden en hoge mestgiften leiden tot verarming van de vegetatie op de agrarische percelen. Door deze ontwikkelingen nemen ook tal van planten- en vogelsoorten, met name weidevogels, in aantal af.
Wat wil de Milieufederatie
De Milieufederatie wil dat de identiteit van de verschillende Groningse landschappen, die tot uiting komt in de cultuurhistorische, aardkundige en ecologische waarden uitgangspunt is bij inrichting en gebruik van het landschap. Dé gebruikers van het cultuurlandschap, waartoe in dit verband niet de natuurgebieden worden gerekend, zijn de agrariërs, de nieuwe ‘buitenlui’, de overige plattelandbewoners en de recreanten.
De agrarische bedrijfsvoering is niet alleen gericht op productie, maar ook op beheer en onderhoud van natuur- en landschapselementen zou integraal onderdeel uit moeten maken van de bedrijfsvoering. Dat zal leiden tot een hoge landschappelijke kwaliteit met een hoge soortenrijkdom. Het is gewenst dat in alle delen van Groningen zones langs de perceelsgrenzen niet worden bemest en hier geen bestrijdingsmiddelen worden gebruikt. Hierdoor verbetert ook de waterkwaliteit sterk. Slootranden worden natuurvriendelijk ingericht en kennen een daarop afgestemd beheer. Bij het vaststellen van de grondwaterpeilen moet niet alleen rekening worden gehouden met het behalen van agrarische productie, maar ook met landschappelijke, ecologische en recreatieve doelstellingen. Cultuurhistorische landschapselementen worden behouden en/of hersteld.
